من میدیدم که در این دانشگاه همه به نوعی باهم مچ(جفت) بودند. هر روز چیزهایی جدید میدیدم و از درون خورد میشدم و بازهم پای اصول فکری ام میماندم. طبق اصول فکری ام هیچوقت به خودم حق نمیدادم که فکر کنم انها اشتباه میکنند یا من از انها درست ترم یا ازین قبیل فکرها. حتی دیگر ازین که ادم ها طبق اصول فکری من عمل نمیکردند ناراحت نمیشدم. ما باید همه تلاشمان را برای خوب بودن و مفید بودن میکردیم که من با تمام توان خودم در همین مسیر بودم. دلیل ناراحتی من هیچوقت نباید به خاطر چیزهایی که به من مربوط نمیشد میبود. من از طبق اصولم باید از دیدن خوشحالی ادم ها خوشحال میشدم اما ن

میان انهایی گم شده بودیم که آنها نیز میان ما گم شده بودند...

چرا انقدر گرفته ای؟
-فکرمو درگیر کرده
مثل بچه آدم برو همه چیزو بگو تکلیف خودتو ما رو روشن کن.
-میدونی، نمیخوام به رابطه دیگه رو شروع کرده باشم...
پس چرا هنوز بهش فکر میکنی؟
-خودمم نمیدونم.

People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never shared
No one dared
Disturb the sound of silence